HB

Bugüne kadar, bi anıdan bahsederken genelde bahsi geçen zaman dilimi 2-3 sene öncesi olurdu. O civarlar.
Bugün eve geldiğimde( bu koşullarda ailemin evi demek daha doğru) odamı çok özlediğimi farkettim. Normalde hiiiiç ama hiiiç oturmadığım masama oturup bişeylerle oyalanırken, birden rafın altına boardmarker'la yazılmıs, temızlenmek ısteyp de temızlenememiş olan, yazıyı gördüm. Ay ne kadar sevindimmm bi anlatabilseem. Saniye saniye flashback yaşamak o kadar harikaydı ki.
Masum bir şarap sefasından sonra yazmıştık onu. Pek masum sonlanmamıştı, ama hani, amaç oydu sonuçta. Ve düşündüm tam 6bucuk sene olmuş onu yazalı.Çok komik, o geceyi-sabaha bağlayan günü hala çok net hatırlıyorum. Keşke Begüm burda olsaydı da saatlerce o günü konuşup gülseydik. Onun yanına gidiceğim için çok heyecanlıyımm şuan. Günler hemen geçsin istiyorumm.

O harfleri oraya yazarken o kadar keyif alıyoduk ki, sonradan sıçıcağını bilmenin heyecanı aslında o. Olay çok minik olsa da, heyecan aynı. İnsanı genç tutan duygulardan biri de o kesinlikle!
Ve evet. Artık bahsi geçen anılar için 2-3 sene kesmiyomuş. X sene önce'lerin büyümesiii beni çok geriyoo :))))

not: Benim bir arkadaşım daha var. Keşke o da burda olsaydı da saatlerce birsürü şey yapsaydık. Onun yanına gidemediğim için çok üzülüyorum şuan. Günler hemen geçsin istiyorum.